dubbele upgrade en
Voor de mensen die dit nog niet zouden weten, ondertussen zit ik al in Kigoma. Gisteren ben ik eindelijk toegekomen, maar had ik nog geen internet. Normaal had ik een ticket voor overmorgen maar in Dar Es Salaam heb ik een dubbele upgrade gekregen. Een van de broeders vertrok naar Kigoma en ik mocht verhuizen naar zijn kamer = gewone wc ipv putje zonder doorspoelen, een douche die echt werkt, een deftig muskietennet, een spiegel boven de lavabo, minder lawaai 's nachts. Een hele verbetering dus, spijgig dat ik die kamer maar voor 1 korte nacht had. Maandag kreeg broeder Chrisantus namelijk telefoon dat ze vanuit Kigoma mijn ticket voor vrijdag konden wisselen voor dinsdag. Klonk fantastisch maar zoals ze vanuit Kigoma konden beloven wou broeder Chrisantus het toch zeker weten. We zijn direct naar de luchthaven gereden en hebben het ticket opgehaald. Daar lag het dan in mijn handen, zwart op wit, bewijs dat ik dinsdag al kon vertrekken! Dat moest gevierd worden volgens broeder Chrisantus. Op naar een bar waar ik Kilimanjaro bier gedronken heb. Het smaakt in de verte een beetje naar Carlsberg.
Dinsdag moest ik om 5u30 al op de luchthaven zijn dus het was een zeer korte nacht in de upgradekamer. Na een korte vlucht (3u) met tussenstop in Tabora was ik aangekomen in Kigoma. Eenmaal toegekomen zag ik een deel mensen op ons wachten dus ik begon te zoeken naar een bordje met mijn naam. Een onaangename flashback schoot door mijn hoofd toen ik niemand vond die naar mij op zoek was. Na een paar minuten zag ik toch iemand toekomen met een blaadje met mijn naam op en was ik enorm opgelucht. Met een taxi reden we naar Maendeleo, een jeugdcentrum waar ook mensen met een beperking terecht kunnen. Ik zou de staf ontmoeten die op dat moment nog even een stafmeeting hadden. Die zou nog ongeveer een halfuur duren, maar tegen de middag was die nog bezig dus ben ik eerst naar de Aqualodge gegaan om te eten. Gelukkig heb ik in de Aqualodge Carmen ontmoet, een andere studente, om me te helpen met mijn bagage. Ik verblijf in het huisje van de eigenaar van de Aqualodge, samen met zijn vrouw, Carmen en Liesbeth, 2 studentes van Gent. Mijn kamer bestaat uit een bed met muskietennet, een kleerkast en (als enige!) en bureau. Er is een gemeenschappelijke badkamer en wc. Ik heb 2 gaten ontdekt in mijn muskietennet dus heb ik mijn naaisetje erbij genomen (dankuwel mama!) en heb ik ze toegenaaid. Eerst had ik maar 2 gaatjes gezien maar uiteindelijk heb ik er 15 toegenaaid. Ik heb wel zalig geslapen, geen last gehad van muggen. Gisterenavond zijn we trouwens met een groep Belgische studenten op restaurant gaan eten. Ik heb heerlijke passievruchtensap gedronken en kip met (soort van) frietjes gegeten. Toen een van de andere studentes 'Old Mc Donald had a farm' zong, zong de restauranteigenaar spontaan na 'ia ia oh'. We waren allemaal aangenaam verrast en konden niet anders dan lachen. Het is een hele toffe groep.
Vandaag heb ik al Sanganigwa B bezocht. Ze hadden me gezegd dat dit een weeshuis met een schooltje was, maar volgens de non die daar lesgeeft is er alleen nog maar het schooltje. Straks ga ik Mwocachi bezoeken, misschien dat daar meer mogelijkheid voor mij is om stage te lopen. Ik breng jullie op de hoogte!
einde week 1 ...
... en ik zit nog altijd in Dar Es Salaam. Vliegtuigtickets boeken is niet een van hun specialiteiten zou mijn Miranda zeggen zo! Dan maar zelf gedaan, de 26e kan ik eindelijk het vliegtuig nemen naar Kigoma. Ik zit hier dus nog een aantal dagen vast in Dar Es Salaam. Mijn boek is ondertussen al uitgelezen en ik heb ondervonden dat mijn iSudoku niet helemaal werkt zoals hij zou moeten. Er is hier gelukkig een meisje aanwezig, Bliss, die maar al te graag mij bezighoudt. Ze is de dochter van een van de medewerkers, 2 jaar oud en superschattig. Ze gaat sinds een maand naar school en sindsdien tettert ze er constant op los. Ik ben nu haar dada = zus en ze doet niets liever dan ronddraaien en achter de kippen zitten. Verder dan dat kan ik mijn tijd hier ook nog gebruiken om mij Swahili nog wat bij te schaven (grootste understatement ooit) aangezien ze in Kigoma minder Engels spreken dan gedacht. Ik heb wel gehoord dat het weer zachter is in Kigoma dan in Dar Es Salaam, wat wel heel positief is. De uitdrukking 'Sweating like a pig' is niets vreemds meer voor mij.
Vandaag ben ik aangenaam verrast geweest toen Brother Chrisantus en ik gingen eten bij het winkelcentrum. CHOCOLADEIJS!!! Ik dacht dat de cornetto die ik bij Hendrik thuis gegeten had het laatste ijsje zou zijn in maanden voor mij maar nee! Ik heb ook al brood gegeten (zo'n voorverpakt wit, dik brood) en patatjes! patatjes, patatjes, gekookte of gebakken, patatjes patatjes, in chips of als puree! Het waren simpele gekookte patatjes maar ik was toch o zo supercontent om iets zo bekends op mijn bord te zien. Het waren niet eens van die zoete patatjes waar ik wel al eens van gehoord had, maar echte patatjes zoals bij ons. Voor de rest eet ik voornamelijk bonen, rijst en een soort spinazie-achtig-iets. Het is allemaal wel lekker, maar het is telkens hetzelfde. 's Morgens brood met boter en confituur, 's middags rijst met bonen en iets spinazie-achtigs en 's avonds rijst of ugali met een complete vis (kop, graat en vel inclusief) of taai vlees en de rest van het spinazie-achtige ding van 's middags. Vandaag had de kok besloten om een dag vrij te nemen dus, zoals ik al gezegd heb, zijn Brother Chrisantus en ik naar het winkelcentrum gaan eten. Aangenaam verrast was ik ook toen ik op de menukaart pizza zag staan, maar ik ben niet naar Afrika gekomen om pizza te eten dus ik heb chicken nuddle gegeten, yummie!
genoeg over mijn eten, ik ga hier nog even verder stinken!
tot de volgende!
eerste dagen
Het was ondertussen snikheet daar en ik had geen drinken bij (mag niet in de handbagage) en aangezien alle winkels nog gesloten waren stond ik daar dorstig en alleen, omringd met locals die nog altijd dachten mij in 1 van hun taxi's te krijgen. Om 7u zag ik een internetcafé opengaan dus nam ik een klein spurtje ernaartoe. Computers eindelijk opgestart enz. bleek dat er geen internet beschikbaar was. Super! Dan maar nog een uur wachten tot het volgende internetcafé open zou gaan. Daar was er gelukkig wel internet én kon ik een telefoonkaart kopen. Samen met het internetcafé ging een supermarkt open en kon ik eindelijk iets drinken.
Plots kreeg ik telefoon van Brother Chrisantus met 1000 verontschuldigingen, hij was vergeten hoe laat ik arriveerde. Een halfuur later kwam hij me ophalen (met alweer 1000 verontschuldigingen) en zo ben ik rond 8u30 eindelijk toegekomen in de community van Broeders van Liefde. Daar bleek dat de broeder die mijn ticket van Dar Es Salaam naar Kigoma zou boeken, dit vergeten was (wordt een gewoonte blijkbaar). Er moest dus nog een ticket geboekt worden, maar aangezien het treinverkeer naar Kigoma platligt wegens een paar rails die weggestroomd zijn in de rivier is het vliegtuig naar Kigoma nogal populair tegenwoordig dus kan ik pas zaterdag ten vroegste vertrekken naar Kigoma.
Ondertussen zit ik hier dus in de community. Morgen neemt Brother Christanus me mee om de stad te bekijken. Wat ik er al van gezien heb, zou je niet echt plaatsen bij een begrip als 'grootstad', wat Dar Es Salaam uiteindelijk wel is. Er zijn een paar verharde grote wegen, waar je af en toe moet slalommen tussen de putten door. In het verkeer heerst de regel 'zorg dat je zo rap mogelijk geraakt waar je moet zijn en als het kan probeer je niemand omver te rijden'. Zodra je van zo'n verharde grote weg rijdt, kom je terecht op een aardeweg waar ervaren mountainbike-rijders hun ogen van opentrekken. Je kan niet anders doen dan dansen als je met de auto over zo'n weg rijdt. Ergens heeft het wel zijn charme, maar ik hou toch telkens mijn hart vast.
Volgens de Brothers zal het vandaag regenen, ik kan het alleen maar hopen want de regen in Dar Es Salaam voor het moment voelt blijkbaar als een welkome verkoeling.
Tot de volgende!
voorbereidingen
Hoi iedereen
Ik ben misschien nog niet vertrokken, maar ik heb me al enorm veel bezig gehouden met deze reis. 2 keer naar Gent om de reis te boeken, 2 keer naar Gent om een voorbereidingstweedaagse te volgen, heel veel heen en weer gemail tussen thuis en Tanzania, veel te veel prikken om volledig gevaccineerd te zijn, een paar weken flippen door slechte malariapillen, veel te veel uitgeven aan de reisapotheek (die nog niet eens volledig is trouwens), internationaal paspoort gaan halen, binnenkort naar Brussel voor mijn visum, ...
Dit doet mij eraan denken dat ik niet meer te lang mag wachten met een lijstje te maken met dingen die ik ga meedoen. Ik ben een krak in het vergeten van spullen als ik ergens een tijdje naartoe ga en aangezien ik er niet echt 'even om kan' is het belangrijk alles mee te hebben.
Vandaag heb ik een afspraak gemaakt met de tandarts op aanraden van de dokter. Blijkbaar is het belangrijk dat je tanden in orde zijn als je 3 maanden naar Afrika trekt. Met die laatste scheve wijsheidstand die er wil uitkomen misschien geen slecht idee.
Ik moet zeggen dat ik er nogal van verschoten ben hoeveel tijd erin kruipt om al deze zaken in orde te stellen (en hoeveel centen erin kruipen). Nuja, hoort erbij!
Voor de mensen die nog niet op de hoogte zijn: 6 februari vanaf 20u geef ik een afscheidsfeestje in Hooglede, in de Quirinuszaal.Iedereen is welkom! Ik zet de uitnodiging bij de foto's voor wie meer informatie wil. Moest er nog iets niet duidelijk zijn vraag je maar!